Mensen maken de stad
Ton van den Berg: Ouderen moet je koesteren
‘Toen ik in 1980 in de polder ging wonen, koos ik voor ruimte, rust en groen. In eerste instantie woonde ik in Lelystad, dat was toen het overloopgebied voor Amsterdam. Tien jaar later ben ik met mijn gezin naar Almere verhuisd.
Ik ben buschauffeur. De eerste jaren ging ik heen en weer naar Amsterdam, daarna ben ik overgestapt naar het lokale vervoersbedrijf en rijd ik diensten in de buurt. Ik miste Amsterdam wel in het begin, daarom heb ik voor Almere Centrum gekozen, dichtbij winkels en drukte, maar wel met uitzicht op rust en ruimte.
Ook mijn kinderen zijn in Almere gebleven, ik heb nu twee kleinkinderen.
Wat ik voor de toekomst zie? Ik hoop dat de bestaande keuzes in woonmogelijkheden blijven. Gedifferentieerd bouwen in alle wijken, voor jong en oud, met en zonder kinderen. Koop en huur, flat of laagbouw. Het wordt al meer gedaan, kijk naar de nieuwe wijk Poort.
Op die manier wordt de stad geen doodlopende weg voor de jeugd. Maar ook de bestaande stad moet niet vergeten worden. Die moet toegankelijk zijn en volop mogelijkheden bieden voor mensen van alle leeftijden. Voor de ouderen moeten we zorgen dat alles in de eigen wijk kan. Het buurtcentrum waar iedereen kan ontspannen: klaverjassen of een biljartje leggen. Dan moet ook de veiligheid gewaarborgd zijn: dus geen donkere hoekjes waar het griebus zich ophoudt. Maar veel licht en ruimte. En zonder al die hoogteverschillen. Dat is voor ouderen en mensen met kinderwagens onhandig. Houd daar rekening mee bij de verdubbeling van de stad. Mensen maken de stad.
Dus ook de ouderen moet je koesteren. Ik ben wel lid van de Verenigde Senioren Partij, maar sta nog volop in het leven. Als ik hier als jongere oudere alles kan blijven doen, blijf ik liefst hier wonen.’
