Blogs

De laatste tijd ben ik best wel cultureel bezig, al zeg ik het zelf: Silo 8, Mexicaanse Hond (ben ik eigenlijk nog een blogje van schuldig, druk druk druk) en gisteravond Oom Wanja van Theatergroep Suburbia.

Al sinds ik voor het eerst een voorstelling van Suburbia zag, een aantal jaren geleden, ben ik een trouwe fan. Als het lukt, ga ik naar elke voorstelling die ze spelen. Altijd kwaliteit en originaliteit verzekerd. Dus zogezegd: gisteravond Oom Wanja. Een stuk van Tsjechov, dat al geschreven is in 1897. En eigenlijk is de inhoud nog steeds actueel. Of Suburbia heeft het vertaald naar de huidige situatie; dat weet ik niet, want ik ken het originele stuk niet.

Het was best een lange zit. Van half 9 tot half 12, met een kleine pauze tussendoor. Maar dat was geen moment storend, hoewel de stoeltjes op de tribune echt niet zo comfortabel zijn. Van begin tot eind was het stuk boeiend.
Doordat het gespeeld werd in een echte boerenschuur (op het erf van de Stadsboerderij) met een dak van kunststof golfplaten, moest de voorstelling zelfs 2 keer stilgelegd worden vanwege hevige regen, omdat op de tribune niet meer te verstaan was wat er door de acteurs (zonder microfoontjes) gezegd werd. Dit lijkt me best moeilijk voor de spelers. Je wordt toch even uit je concentratie gehaald. Maar ze gingen stug door.

Ik heb veel bewondering voor Albert Lubbers, de regisseur. Hij weet mensen op een natuurlijke, geloofwaardige manier te laten acteren. Er zit ook rust in het stuk, een verademing tussen alle flitsende voorstellingen van tegenwoordig.

Ik ga niks over de inhoud van Oom Wanja zeggen, dat lijkt me niet zo zinvol, dat kun je overal opzoeken. Maar wel over de uitvoering.
Ik vond dat er erg goed geacteerd werd. Vooral de dokter en Sonja vond ik erg goed. Van de 2 oude dames vond ik het een beetje jammer dat ze zo geaffecteerd spraken. Dat vond ik eigenlijk niet bij de rollen passen. Maar ja, dat is misschien nog een gevolg van de oude toneelschool?

Ook was ik erg onder de indruk van het decor. Heel knap gedaan! Het is gemaakt van echte houten kisten die op de Stadsboerderij gebruikt worden na de oogst. En daarbij volgens mij allemaal oude spullen die zo uit de Kringloopwinkel afkomstig kunnen zijn. Ook heel goed qua kleurgebruik. Ik heb echt bewondering voor mensen die zoiets kunnen verzinnen.

Wat ik een klein beetje jammer vond, was de kleding. Het was, tenminste die indruk had ik, de bedoeling dat het stuk speelde in vroeger tijden op het Russische platteland. En de meeste spelers hadden ook kleding aan die daarbij paste. Maar de kleding van Jelena was gewoon moderne kleding van nu. Misschien is dit expres gedaan om het verschil te benadrukken, maar ik vond het niet kloppen. Ook de schoenen van Sonja net na de pauze, klopten niet.

Maar dit en het gerammel van het dak door de wind, dat af en toe wel storend was, zijn mijn enige kritiekpunten. Ik vond het echt een mooie voorstelling, heel boeiend en goed verzorgd. Ik heb genoten. Suburbia ga zo door! Graag tot de volgende keer.

Voor iedereen die er meer over wil weten de volgende links:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Anton_Tsjechov

http://www.theatergroepsuburbia.nl/

http://www.omroepflevoland.nl/nieuws/nieuwsbericht?NewsID=81995

Nog tot en met 23 juli te zien in de boerenschuur (dus overdekt) op Stadslandgoed De Kemphaan in Almere, dus komt dat allen zien!!

O ja, het Russische diner voorafgaand aan de voorstelling heb ik gemist, dus daar kan ik niks over zeggen, maar ik hoorde positieve geluiden over het eten.

Dit stukje is gekopieerd vanaf mijn blog http://aankleedpopje.wordpress.com Daar staan nog meer blogjes over Almere. Voor wie interesse mocht hebben.