Blogs

‘Ja, jullie moeten zelf varen,’ zei Alfred Bekenkamp van de bootverhuur toen we met z’n negenen in de sloep zaten. ‘Ik zal uitleggen hoe het moet, hier is de vaarkaart.’ De vrouw tegenover me keek verbaasd in het rond, totdat ze haar blik op mij liet rusten. ‘U bent de enige man aan boord.’ Dat was niet zo, maar iemand met een schippersbaard, die vlak naast haar zat, had ze blijkbaar over het hoofd gezien. Ze wilde natuurlijk zeggen dat ik de aangewezen persoon was om achter het stuur plaats te nemen. Nou, dat zien we nog wel, dacht ik. Ik was van plan foto’s te maken. Haar vriendin was zich al aan het installeren op de kussens die op het voordek lagen. Die voelde zich dus ook niet geroepen. Gelijk had ze. De zon straalde, de lucht was blauw, en het was misschien de laatste mooie dag van het jaar.

Zolang als Almere bestaat worden er plannen gemaakt. Vooral door de gemeente zelf, maar ook door de provincie. Plannen om te bouwen. Faciliteiten waarvan men denkt dat Almeerders daar behoefte aan hebben. Hotels, topsportcentra, kasteel, overdekte skibanen, pyramides, innovatieve woonwijken, gescheiden busbanen, top-winkelcentra, een verrijdbaar podium en betaalbaar zelf bouwen zijn daar voorbeelden van. Plannen maken en uitvoeren, met het initiatief vanuit de overheid, is onontbeerlijk. Er is immers nog te weinig particulier en zakelijk initiatief. Daar is nog geen 'hart' voor in de eerste 25-30 jaar van onze mooie stad.

Consequentie is wel dat veel initiatieven achteraf niet passend blijken te zijn. En daarmee als mislukt worden beschouwd. Het blijkt logischerwijs gewoon niet mogelijk om alleen maar geslaagde projecten te introduceren. Dat zou nog veel meer onderzoek en analyse vergen, bij consument en bedrijf die grillig is in haar ambitie en behoeftenpatroon. Onderzoeken die geld en tijd kosten.

We moeten er met z'n allen vrede mee hebben dat veel initiatieven niet meteen dat opleveren wat we graag willen. Ons vergelijken met andere grote steden, met roots, historie en karakter, is vaak niet  fair. Er is gewoon veel tijd - sommigen stellen minstens 50 jaar - nodig voor een succesvolle transformatie van overheidsinitiatief naar burger- en bedrijfsinitiatief. Dat gaat gepaard met vallen en opstaan, en helaas ook met failllissementen van bedrijven die rekenen op supersnelle expansie door koopdrift van Almeerders, Gooiers en Amsterdammers. Dat hoort erbij.

UITNODIGING: 10 maart 2011    2e editie    Almere  On Stage®  

Almere Centrum is het hart van Almere. Wanneer je het trein- of busstation aan de voorkant verlaat ga je het grootste winkelgebied van Almere binnen. Maar daar wilde ik het niet echt over hebben. Een blik naar boven ter hoogte van Buslijn 5 en de 'Hermitage' torent statig in de vrije ruimte.

Anders dan de titel doet vermoeden gaat deze blog niet over een tocht langs de toiletten van Almere, maar over een rondleiding door het stadshart. Dankzij Gilde gids Ria en het mooie weer was het onovertroffen! Ik ben weer heel wat Almeerse verhalen en weetjes wijzer geworden. Zwager en schoonzus uit Gelderland keken hun ogen uit, en ik voelde me echt trots op mijn stad. Vooral toen schoonzus opmerkte dat ze binnenkort een dagje komt winkelen met haar moeder. En dat ze liever in Almere winkelt dan in Amsterdam, met z'n krappe straatjes en enorme loopafstanden!
De rondleiding door de schouwburg liep zelfs via de kamer van de directeur, waar we natuurlijk even in de papieren op het bureau snuffelden. We konden het niet laten ;-). Die bezoekersaantallen moeten wel omhoog trouwens.
Het eten in De Jongens was prima en bovendien gezellig. Mensen die elkaar deze dag voor het eerst ontmoet hadden, waren uitgebreid aan het kletsen. En schoonzus kwam lachend terug uit het toilet want waar kom je anders een duo-toilet tegen dan in Almere?