C M Limonard's blogs

Het was goed georganiseerd, de rijen waren gevuld. Er liepen geaccrediteerde persfotografen rond en opvallend veel mensen droegen een geplastificeerde kaart om hun nek. Het was zondagavond acht uur in de Middenzaal van de Stadsschouwburg. Het concert door artiesten die niet geselecteerd waren voor het Nationale Songfestival kon beginnen. Het begon met een drumfanfare. Daarna was het woord aan burgemeester Jorritsma, die vertelde dat de artiesten niet alleen uit Flevoland kwamen maar uit heel Nederland. Het werd een superavond.

‘Ja, jullie moeten zelf varen,’ zei Alfred Bekenkamp van de bootverhuur toen we met z’n negenen in de sloep zaten. ‘Ik zal uitleggen hoe het moet, hier is de vaarkaart.’ De vrouw tegenover me keek verbaasd in het rond, totdat ze haar blik op mij liet rusten. ‘U bent de enige man aan boord.’ Dat was niet zo, maar iemand met een schippersbaard, die vlak naast haar zat, had ze blijkbaar over het hoofd gezien. Ze wilde natuurlijk zeggen dat ik de aangewezen persoon was om achter het stuur plaats te nemen. Nou, dat zien we nog wel, dacht ik. Ik was van plan foto’s te maken. Haar vriendin was zich al aan het installeren op de kussens die op het voordek lagen. Die voelde zich dus ook niet geroepen. Gelijk had ze. De zon straalde, de lucht was blauw, en het was misschien de laatste mooie dag van het jaar.

Het was zwoel, het was eind zomer, het was cultuurnacht in Almere. We fietsten richting Esplanade om een vleugje cultuur op te snuiven. Je bent tenslotte ambassadeur. En de volgende keer neem je misschien een paar vrienden mee. Hoorden we onweer in de verte? Zware artillerie? Misschien gaf Vis à Vis een voorproefje van hun spectaculaire buitentheater.