Roel Laumans's blogs

Almere is net een dorp. Zeker als je er al lang (meer dan 20 jaar) woont. Via scholen, verenigingen, buurten (als je vaak verhuist (in mijn geval vier keer!)) en werk stijgt je kennissen- en vriendenkring exponentieel. Als we weer eens in het stadshart zijn, of in de kunstlinie, of bij de kemphaan, of waar dan ook, komen we steevast bekenden tegen.  Dat is leuk, en geeft een heel vertrouwd gevoel. En helemaal niet het idee dat je in een stad met 190.000 inwoners woont.

En nu is er weer een prachtig initiatief bijgekomen die dat gevoel nog eens versterkt. Met veel enthousiasme en ondernemerszin is een 'kamer' opgericht in Almere Haven. 'Theater in de Kamer' bedoell ik dan. Als lid van de kamer bezoek je drie maal per jaar een voorstelling. Gewoon, bij iemand thuis. Weer ontmoet je mensen die een verhaal hebben over Almere, die zin hebben om er uit te gaan, en nieuwsgierig zijn naar andere Almeerdere. En van een goed glas wijn of lekkere thee houden.
De voorstelling die ik zag vorige week was van hoog niveau. Prachtige humor, zang om kippenvel van te krijgen en een gezellige ambiance . Volgens mij zijn er nog plaatsen vrij: kijk maar eens op www.theaterindekamer.nl
Dergelijke kleinschalige initiatieven zijn er in overvloed. Tupperware parties, kinderkledingavonden, lingerie demo's: ik bezoek ze natuurlijk en lang niet allemaal. Maar ze zorgen er wel voor dat veel Almeerders met mij een dorps gevoel houden in een mooie en grote stad.

Zolang als Almere bestaat worden er plannen gemaakt. Vooral door de gemeente zelf, maar ook door de provincie. Plannen om te bouwen. Faciliteiten waarvan men denkt dat Almeerders daar behoefte aan hebben. Hotels, topsportcentra, kasteel, overdekte skibanen, pyramides, innovatieve woonwijken, gescheiden busbanen, top-winkelcentra, een verrijdbaar podium en betaalbaar zelf bouwen zijn daar voorbeelden van. Plannen maken en uitvoeren, met het initiatief vanuit de overheid, is onontbeerlijk. Er is immers nog te weinig particulier en zakelijk initiatief. Daar is nog geen 'hart' voor in de eerste 25-30 jaar van onze mooie stad.

Consequentie is wel dat veel initiatieven achteraf niet passend blijken te zijn. En daarmee als mislukt worden beschouwd. Het blijkt logischerwijs gewoon niet mogelijk om alleen maar geslaagde projecten te introduceren. Dat zou nog veel meer onderzoek en analyse vergen, bij consument en bedrijf die grillig is in haar ambitie en behoeftenpatroon. Onderzoeken die geld en tijd kosten.

We moeten er met z'n allen vrede mee hebben dat veel initiatieven niet meteen dat opleveren wat we graag willen. Ons vergelijken met andere grote steden, met roots, historie en karakter, is vaak niet  fair. Er is gewoon veel tijd - sommigen stellen minstens 50 jaar - nodig voor een succesvolle transformatie van overheidsinitiatief naar burger- en bedrijfsinitiatief. Dat gaat gepaard met vallen en opstaan, en helaas ook met failllissementen van bedrijven die rekenen op supersnelle expansie door koopdrift van Almeerders, Gooiers en Amsterdammers. Dat hoort erbij.