Ym De Roos's blogs

Wij wonen naast de mooiste achtertuin van West Europa, Eigenlijk hoeven we nooit meer met vakantie te gaan, het is er altijd even mooi.
Gistermiddag zijn we er weer even geweest.
Het had een paar dagen geregend, met harde rukwinden.
Het bospad lag bezaaid met afgebroken takken waar we over heen moesten klimmen.
Halverwege het bos vonden we een dode kiekendief; hij had zijn nek gebroken, waarschijnlijk vanwege een rondvliegende afgerukte tak.
Hij had een ring om zijn poot. Wat doe je in zo'n geval, ring afhalen en opsturen? Wij wisten het niet.
Aan het einde van het pad is een picknicktafel. Daar hebben we heerlijk zitten uitblazen, appeltje erbij.
Dit jaar zijn er veel bessen. Er waren kikkers en dikke karpers. Er lag ergens een kadaver, het stonk.
En op de terugweg kwamen we twee herten tegen. Ze waren niet erg schuw, bleven gewoon staan kijken.
De Oostvaardersplassen zijn balsem voor de gestresste ziel. Een goed bewaard geheim in Flevokleuren.