Poëtische projecten inwoners Almere

Almeerse dichter Hein Walter heeft diverse projecten met inwoners van Almere opgezet om tot nieuwe inspiratie en gedichten te komen. Hier kun je meer lezen over de verschillende projecten en gedichten die er uit voort gekomen zijn.

Zwarte Populier

Het gedicht ‘Zwarte Populier’ heb ik samen met zeven vrouwen geschreven, bewoners van de rode flat aan de Palembangweg. We zijn daarvoor verschillende keren bij elkaar gekomen, eerst om poëzie van anderen te lezen, te bespreken, proberen in te voelen en er begrip voor te krijgen. Na vijf ontmoetingen zijn de bewoners zelf gaan schrijven.

Op 16 april 2009 was de eerste bijeenkomst. Ik had mapjes gemaakt met daarin de gedichten die we de eerste keer zouden bespreken en een lijst met begrippen en uitleg. De eerste keer was al meteen een geweldige bijeenkomst. De gedichten die werden besproken waren steeds weer aanleiding voor bijzondere en persoonlijke gesprekken waarbij er ook dingen werden gezegd die niet eerder waren uitgesproken. Maar de rode draad in die samenkomst was natuurlijk de poëzie. Ik had een afwisselende verzameling gedichten uitgezocht, met moeilijke, rijmende, humoristische, korte, lange, vertaalde, confronterende, bekende gedichten en onbekende. Ik las de gedichten steeds eerst voor en liet daarna de vrouwen er zelf iets over zeggen voordat ik dat deed. Duidelijk werd dat poëzie niet altijd zo ingewikkeld is als het op het eerste gezicht lijkt en dat een gedicht vaak op meerdere manieren begrepen of gevoeld kan worden. Waar ik vooral heel gelukkig mee was, was dat de vrouwen steeds enthousiaster werden en poëzie steeds leuker begonnen te vinden! Dat had ik vooraf wel gehoopt, maar ik was eigenlijk toch wel verrast dat het ook echt gebeurde.

Bij de zesde ontmoeting gaf ik een schrijfopdracht. Dat ging als volgt: schrijf heel ruim en breedsprakig een gedicht over de zwarte populier (er was op internet onderzoek gedaan en er waren plaatjes geprint). Daarna moesten ze van alle zinnen die ze hadden opgeschreven het kernwoord noteren. Die kernwoorden vormden samen de grove opzet van een nieuw gedicht. Ze moesten schuiven en ze mochten ook nieuwe woorden toevoegen, zolang het maar geen lange zinnen werden. Die werkwijze was voor allemaal een openbaring. Zo zijn er verschillende gedichten geschreven, thuis als huiswerk en ook tijdens de ontmoetingen.

Tijdens de tiende en laatste ontmoeting hebben de vrouwen in gezamenlijkheid zinnen gehaald uit alle gedichten die ze hadden geschreven. Uit die zinnen samen, als een collage bij elkaar gezet, ontstond het gedicht waar we uiteindelijk allemaal achter stonden.

 Zwarte Populier

 Laat ons genieten
van je pracht en kracht,
van regen vallend op je blad
en de wind die ze laat ritselen.

Je zult ons in het najaar
van gevallen bladeren
een stilleven tonen:
vijgen, wijnkan, oude kaas.

Ik vlieg in gedachten,
dromen zijn net eieren –
groei, populier, word groot,
geef kleine mensen hoop.

Ans Bos – Heeneman, Joke van Hoepen – Faile, Wil Geukens – Oltmans,
Joke Martini – de Moor, Annie Brinkerink, Nol Sinselmeijer, Hanna de Feber – Wiebosch, bewoners van De Rode Flat aan De Evenaar, samen met Hein Walter.